कविता

सपना र वर्तमान

    प्रकाशित मितिः मङ्लबार, कार्तिक ५, २०७६       |
स्नेह सायमि जब वर्तमान ठीकै थियो खुशी नै थियौँ हामीहरु भेट भएथ्यो धेरैअघि वर्तमान विग्रेका स्वप्नद्रष्टासँग भन्यो सपना देख्न जान्नुपर्छ ‘सपना पुरा गर्न वर्तमान बिगार्ने हिम्मत गर्नुपर्छ र सिकायो हामीलाई आ–आफ्नो वर्तमान बिगारेर ठूला सपना देख्न हामीले सपनामा सपना मिसाइरह्यौं सपनाकै लागि आफूलाई क्षतविक्षत बनाइरह्यौं उसले नयाँ सपना देखाइरह्यो र त्यही सपना देखिरह्यौं निरन्तर सपनाका लागि
सम्बोधन फूलको

सम्बोधन फूलको

    प्रकाशित मितिः बुधबार, कार्तिक १४, २०७५       |
महोदय, तिमीले सुँघ्दैमा मेरो बास्ना रित्तिन्न तिमीले छुँदैमा मेरो सौन्दर्य मर्दैन तिमीले चोर्दैमा मेरो मुस्कान चोरिन्न मन्दिरमा जो,जो जान्छन मलाई होइन, मेरो लाश लिएर जान्छन र भगवान सम्झेर चढाउँछन जब ढुंगालाई म उम्रेको माटो मेरो हुन्न म फुलेको बोट मेरो हुन्न मैले सजाएको देश मेरो हुन्न महोदय, सुनगाभा फुल्ने ठाउँमा लालीगुराँस नफुल्ने हल्लाले सयपत्री फुल्ने ठाउँमा गोदावरी नफुल्
प्रिय दौंतरीहरु

प्रिय दौंतरीहरु

    प्रकाशित मितिः बुधबार, साउन २, २०७५       |
कविता गिरिराज शर्मा छैनन् यतिखेर मेरा सबै दौंतरीहरु हेर्दा हेर्दै, सम्झदा–सम्झदै खोलाझैं बगेर गए कि अथवा हावामा कावा खाँदै बादलको देशमा पुगे कि जिउँदै छन् एउटै बेञ्चमा बसेर पढेका स्कूलहरु जिस्किदै खेल्दै गरेका हरिया चउरहरु र, अघिपछि गर्दै हिडेका लामा–लामा बाटाहरु कतै देख्छु सपनामा पनि खै, कता हराए आफन्तभन्दा पनि प्रिय दौंतरीहरु कसरी विछोड गराउँदो रहेछ समयले जिउँदैछन् सँगै हि

जीवन

    प्रकाशित मितिः बुधबार, असार १३, २०७५       |
कविता एकल यात्री रात निदाउनेहरुका लागि हो आँसु रुनेहरुका लागि हो विश्राम थाक्नेहरुका लागि हो जिब्रो बोल्नेहरुका लागि हो रुप देखाउनेहरुका लागि हो मृत्यु हार्नेहरुका लागि हो कालो रात हैन उज्यालो दिन चाहन्छु म बग्ने आँसु हैन उन्मुक्त हाँसो चाहन्छु म विश्राम हैन निरन्तर हिँड्ने पाइला चाहन्छु म बोल्ने जिब्रो हैन पौरखी पाखुरी चाहन्छु म सुन्दर रुप हैन सफा मन चाहन्छु म पराजित मृत्यु हैन
चराहरु

चराहरु

    प्रकाशित मितिः बुधबार, जेष्ठ १६, २०७५       |
कविता पुरुषोत्तम खनाल चराहरु आकाशमा कावा खाँदै माथि झन माथि उडिरहेछन् हामीहरुले हेर्दाहेर्दै क्षितिजपारि विलिन हुन्छन् फेरि गोधुलीको बेला हाम्रा आँखाले देख्नेगरी नजिकिदै–नजिकिदै आप्mना बचेरा भएका गुँडमा टुप्लुक्क आइपुग्छन् । तालचरीजस्ता चराहरु कहिले उत्तर सागरमा त कहिले दक्षिण सागरमा आप्mनो यात्रा जारी राख्छन् स्वार्थी मान्छेले बनाएका सीमारेखालाई चराहरुले कहिल्यै मान्दैनन् क
    प्रकाशित मितिः बिहिबार, जेष्ठ ३, २०७५       |
म मृत्यु स्वीकार्न सक्दिन छवीलाल कोपिला म, मेरो खुशीको लागि ईष्र्याको कम्बल ओढेर कसैको सुख चोर्न सक्दिन, वेदनाको शूल बाँडेर कसैका सहानुभूतिहरु जोड्न पनि सक्दिन । म त आँसु पिएर बाँचेको मान्छे यो जिन्दगीसंग हार स्वीकारेर म मृत्यु स्वीकार्न सक्दिन । थाहा छ मलाई अभावको बाटो हुँदै मेरा सार्थक खुशीका जन्तीहरु निराश रहरहरुसंगै मलाम हिंडिरहेछन्, नियतिका भुकम्पहरुले मेरो टाउकोमाथि कुल्चेर